Eстіп қалам көшеде Cыңғыр дауысыңды бір сәтке Aлайда неге саған қолым жетпеді? Eсім ауысып жынды болып кетпейін Eстіп қалам көшеде Cыңғыр дауысыңды бір сәтке Aлайда неге саған қолым жетпеді? Eсім ауысып жынды болып кетпейін Eстіп қалам даусыңды Бір дыбыс сырғып өтті қасымнан Eңім бе? түсім бе? дим Tүсінбедім еш Бірақ сендей сұлу көлеңкелер көрінбес Жолымнан елес Көз алдымнан кетер емес Білемін, сенемін, көремін ,өзіңді бір күні Түнделеп, келемін, күйдемін өзім де бүртірлі Білемін көремін бәрбірде сыңғыр күлкіңді Білемін білемін Бірақ Естіп қалам көшеде Сыңғыр дауысыңды бір сәтке Алайда неге саған қолым жетпед? Есім ауысып жынды болып кетпейін Дауыссыз байлайд Ене бойыма жылу тарай Тәніммен ойнаш Деміңмен Умытпа жүрек үнін қос Ейткені бізге бұл сос Ән салуда нағыз босс Себебі жүрегім бос Білемін, сенемін, көремін, өзіңді бір күні Түнделеп, келемін, күйдемін өзім де бүртірлі Білемін көремін бәрбірде сыңғыр күлкіңді Білемін білемін Бірақ Естіп қалам көшеде Сыңғыр дауысыңды бір сәтке Алайда неге саған қолым жетпед? Есім ауысып жынды болып кетпейін Естіп қалам көшеде Сыңғыр дауысыңды бір сәтке Алайда неге саған қолым жетпед? Есім ауысып жынды болып кетпейін Я слышу твой голос на улице — Лишь на мгновение. Но почему я не смог до тебя дотянуться? Я не хочу сойти с ума. Я слышу твой голос на улице — Лишь на мгновение. Но почему я не смог до тебя дотянуться? Я не хочу сойти с ума. Я слышу твой голос... Мимо пронесся звук. Неужели я сплю? Неужели это сон? — гадаю я. Я ничего не понял. Но я не вижу теней, столь же прекрасных, как ты. Призрак на моем пути — Он не исчезнет из виду. Я знаю, я верю: однажды я увижу тебя. Я приду ночью; я тоже пребываю в смятении. Я знаю: я всё равно увижу твою нежную улыбку. Я знаю, я знаю... Но... Я слышу твой голос на улице — Лишь на мгновение. Но почему я не смог до тебя дотянуться? Не дай имени измениться, не дай мне сойти с ума. Это — безмолвная связь. Мама, наполни меня своим теплом. Сыграй на моем знании — своим дыханием. Не забудь добавить биение своего сердца, Ведь именно это нам и нужно. Ты — истинный мастер в создании песен. Ведь мое сердце опустело. Я знаю, я верю: однажды я увижу тебя. Я приду к тебе; я тоже преисполнен радости. Я знаю: я всё равно увижу твою нежную улыбку. Я знаю, я знаю... Но... Я слышу твой нежный голос на улице — Лишь на мгновение. Но почему я не смог до тебя дотянуться? Не дай имени измениться, не дай мне сойти с ума. Я слышу твой нежный голос на улице — Лишь на мгновение. Но почему я не смог до тебя дотянуться? Не дай имени измениться, не дай мне сойти с ума.